Law Ka Ahla: အယ္ဒီတာ စာေရးဆရာမ တစ္ဦးႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္း

အယ္ဒီတာ စာေရးဆရာမ တစ္ဦးႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္း

Mandalay Icon Magazine ရဲ ႔ အယ္ဒီတာ ျဖစ္တဲ့ ဆရာမ ေခ်ာအိမာန္ နဲ႔ ေလာကအလွ တို႔ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဘယ္အခ်ိန္က စလို႔ စာေတြ ေရးခဲ့တာပါလဲ။

စာေရးတာက ငယ္စဥ္ကတည္းက ၀ါသနာပါတာ။ စာ စေရးျဖစ္တာက ခုႏွစ္တန္း၊ ရွစ္တန္းေလာက္မွာ ဗလာစာအုပ္ထဲ ေရးတာေပ့ါ။ မဂၢဇင္းကိုေတာ့ မပို႔ပါဘူး။ ေနာက္မွ ၁၉၉၈ က်ေတာ့မွာ ေမတၱာရွင္ မဂၢဇင္းမွာ “ေႏွာင္ႀကိဳးမဲ့” ဆိုတဲ့ ပထမဦးဆံုး ပံုႏွိပ္စာမူ ၀ထၳဳတို စတင္ ပါခဲ့ပါတယ္။

ျမန္မာစာကုိ ႏွံ႔စပ္တဲ့သူ တစ္ေယာက္ဆုိေတာ့ ဘယ္ဘာသာတြဲနဲ႔ ေက်ာင္းမွာ သင္ယူခဲ့တာပါလဲ။

အေ၀းသင္တကၠသိုလ္ (မႏၲေလးတကၠသိုလ္) မွာ ျမန္မာစာ အဓိက ဘာသာတြဲန႔ဲ ေက်ာင္းၿပီးပါတယ္။

ျမန္မာစာေပကို ေရးေနေတာ့့ ျမန္မာစာေပကို ဘယ္လို ေလ့လာခဲ့တာပါလဲ။

အထက္တန္းေအာင္ေတာ့ ျမန္မာစာ အမွတ္က အမ်ားဆံုး ျဖစ္ေနတယ္။ ေက်ာင္းေနစဥ္ ကတည္းက စာစီစာကံုးေတြ ေရးရတာကို ၀ါသနာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာစာကို အဓိကဘာသာတြဲ အျဖစ္ယူလိုက္တယ္။ ျမန္မာစာေပကို ျမတ္ႏိုးတယ္ ဆိုေပမယ့္ အထူးတလည္ ေလ့လာ လိုက္စား ခဲ့တာေတာ့ မရွိပါဘူး။ ျမန္မာဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ စကားေတြ၊ တစ္ေဒသန႔ဲ တစ္ေဒသ မတူတဲ့ ေ၀ါဟာရေတြ၊ ဘန္းစကားေတြ အသံုးအႏႈန္းေတြကိုေတာ့ ဖတ္ျဖစ္တယ္။ ၀ထၳဳေရးတဲ့အခါ အေထာက္အကူ ရတယ္။

စာေရးသူ ဆရာမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ခံယူခ်က္ကို ေျပာျပေပးပါလား။

ကၽြန္မရဲ႕ ငယ္စဥ္ကတည္းက အိပ္မက္ဟာ စာေရးဆရာမ ဘ၀ပဲ။ အလွမ္းေ၀းလြန္းတာေၾကာင့္ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔ ထင္မထားဘူး။ ကၽြန္မရဲ႕ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္အားသန္မႈေၾကာင့္ စာေရးတဲ့သူ ဘ၀ကို ရခဲ့တယ္။ အဲဒီ အေပၚမွာ ကၽြန္မ ေက်နပ္တယ္။ အဓိက ကၽြန္မ စာေတြေရးတဲ့အခါ လူငယ္ေတြ အတုယူမွားစရာ၊ အဆိပ္အေတာက္ မျဖစ္ေစဖို႔ အထူး ဂရုစိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္မ ေရးသားတဲ့ စာေတြေၾကာင့္ အသိတစ္ခု၊ တစ္စံုတစ္ရာ ရသြားႏိုင္တယ္ ဆိုရင္ ကၽြန္မအတြက္ ၀မ္းသာပိီတိ ျဖစ္စရာပါ။ စာေရးသူရဲ႕ စိတ္ေစတနာဟာ အျဖဴထည္ ျဖစ္ဖို႔ေတာ့ လုိပါတယ္။ ဒါမွလည္း စာေကာင္း ထြက္မွာပါ။ အဲဒီ ခံယူခ်က္န႔ဲ စာေရးပါတယ္။

အယ္ဒီတာတစ္ေယာက္အေနန႔ဲကေရာ...ဘယ္လို ခံယူျပီး လုပ္ေဆာင္ေနပါသလဲ။

စာေရးတာကို ဘယ္အခ်ိန္ ျပီးရမယ္လို႔ ပံုေသ ခ်မထားခဲ့ဘူး။ စာအုပ္ တစ္အုပ္ကို ၿပိီးေျမာက္ဖို႔ အယ္ဒီတာ လုပ္ရတဲ့အခါ အခ်ိန္န႔ဲ အတူ တာ၀န္ ယူရမႈေတြ ပါလာၿပီ။ ခံယူခ်က္က စာအုပ္ အရည္အေသြးတင္မက ပါ၀င္တဲ့ က႑ေတြကို ေကာင္းေအာင္ စဥ္းစားရတယ္။ စာအုပ္ကို ေကာင္းသည္ထက္ ေကာင္းေအာင္ စာဖတ္သူေတြ ပိုၿပီး လက္ခံလာႏိုင္ ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာပါ။ အဲဒီလို Group နဲ႔ လုပ္ေဆာင္ရ တဲ့အခါ ၀န္ထမ္းေတြလည္း ခံယူခ်က္ ကိုယ္စီ၊ အယ္ဒီတာအပိုင္း၊ စီစဥ္သူ အပိုင္း၊ အားလံုးဟာ ခံယူခ်က္ ကိုယ္စီနဲ႔ တက္ညီ လက္ညီ လုပ္ေဆာင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

စာေရးဆရာ တစ္ဦး နဲ႔ အယ္ဒီတာ တစ္ဦး ရဲ႔ လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြ ကြာျခားခ်က္ရွိပါသလား။ ေျပာျပေပးႏိုင္ပါမလား။

စာေရးသူဟာ ကိုယ့္စာ ကိုယ္ ပိုင္တယ္။ ကိုယ့္ဇာတ္ေကာင္ ကိုယ္ ပိုင္တယ္။ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ လိုရာ ပံုသြင္းယူလို႔ရတယ္။ အယ္ဒီတာပိုင္းက် စာအုပ္ တစ္အုပ္လံုး အပိုင္းကို တာ၀န္ယူထားရတယ္ဆိုေတာ့ အမ်ားႀကီးေပ့ါ။ သူ႔က႑နဲ႔ သူ တာ၀န္ယူထားတဲ့သူေတြ အားလံုး သတ္မွတ္ရက္အတြင္း အၿပီး လုပ္ႏိုင္ရင္ ၿပီးသြားတာပါပဲ။ စာမူပိုင္း၊ ဒီဇိုင္းပိုင္း၊ ေၾကာ္ျငာပိုင္း၊ ဓာတ္ပံုပိုင္းေတြ၊ သတင္းပိုင္းေတြ အသီးသီး စိစစ္ရတယ္။ ကိုယ့္မွာ အားနည္းခ်က္ ရွိေနေသးရင္ စာအုပ္ ထြက္လာရင္ အမွားမ်ားမယ္။ မေကာင္းဘူးေပ့ါ။ တစ္အုပ္ထက္ တစ္အုပ္ ေနာက္အုပ္က်ရင္ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ေကာင္းမယ္ ဆိုတဲ ့သင္ခန္းစာ ရတယ္။ ပံုႏွိပ္တဲ့ဘက္မွာ အားနည္းခ်က္ ရွိရင္လည္း အဆင္မေျပဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ဦးတည္း လုပ္ရတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ စာေရးတာေလာက္ မလြတ္လပ္ဘူးေပါ့။ မဂၢဇင္းစာအုပ္ ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္က်ျပန္ေတာ့လည္း ေက်နပ္တာေလးေတြ ရွိသလို၊ လိုေနတာေလးေတြလည္း ေတြ႔ေနရဆဲပါ။

ခုေလာေလာဆယ္ ဘာေတြ လုပ္ေနပါသလဲ။

ခုေလာေလာဆယ္မွာ “ မိုးမာန္ စိတ္ႀကိဳက္ ျမန္မာ၀ထၳဳတိုမ်ား” စာေရးဆရာစံု ပါ၀င္မယ့္ ၀ထၳဳတို ေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ ၂၀၀၉ ထဲမွာ ထြက္ႏိုင္ဖို႔ စိစစ္ေရး တင္ထားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ စာအုပ္တိုက္သစ္ တစ္ခုနဲ႔ ေနာက္ႏွစ္ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ အမွီ ထြက္ဖို႔ ကၽြန္မရဲ႕ အခ်စ္၀ထၳဳတိုမ်ား စာအုပ္ စစီစဥ္ေနပါၿပီ။ အပုဒ္ေရ နည္းနည္းန႔ဲ လူငယ္ေတြ အတြက္ အဓိက ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။ အေဟာင္းန႔ဲ အသစ္ ေရာလ်က္ျဖစ္မယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာလို သယ္ေဆာင္လို႔ လြယ္ကူတဲ့ စာအုပ္ပံုစံ အခ်ိဳးေလးကို ဒီဇိုင္းန႔ဲ လုပ္ဖို႔ စိတ္ကူးထားတယ္။ မဂၢဇင္းပိုင္းက Icon မတ္လ အတြက္ စီစဥ္ေနပါတယ္။

အနာဂတ္ အစီအစဥ္ေလးေတြ ေျပာျပေပးပါဦး။

ကၽြန္မရဲ႕ အနာဂတ္ကေတာ့ စာေပနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ လုပ္ငန္းပဲ လုပ္ျဖစ္မွာပါ။ ျမန္မာ၀ထၳဳတိုေတြကို ႏိုင္ငံျခားမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာေတြဟာ ဖတ္ခ်င္တဲ့ အာသီသ ရွိၾကတယ္။ ေနာက္ စာအုပ္ ေစ်းကြက္န႔ဲဆို ျမန္မာစာေပကို ကိုယ့္ႏိုင္ငံတင္မကဘဲ အျခားႏိုင္ငံ အသီးသီးကိုပါ ေရာက္ရွိ ပ်ံ႕ႏွ႔ံ ေစခ်င္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ “မိုးမာန္ စိတ္ႀကိဳက္ ျမန္မာ၀ထၳဳတိုမ်ား” စာအုပ္ကို အျခားႏိုင္ငံေတြ အထိ ျဖန္႔ဖို႔ စီစဥ္ထားပါတယ္။ စိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ စာအုပ္ ထုတ္ေ၀ေရး လုပ္ငန္းကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ လုပ္ခ်င္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အနာဂတ္မွာ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကည္႔မယ္။ စာဘက္မွာေတာ့ ရသေတြ ဆာေလာင္ေနၾကတဲ့ အတြက္ ရသဘက္ကို ပိုေစာင္းေရးျဖစ္တယ္။

အလုပ္တစ္ခု လုပ္တယ္ဆိုရင္ အေကာင္း ၊ အဆိုးကေတာ့ ဒြန္တြဲေနတာပါပဲ။ အဆိုးၾကံဳရတာေတြေရာ ရွိပါသလား။

ဘယ္အလုပ္မဆို အေကာင္း၊ အဆိုးက အၿမဲ ဒြန္တြဲ ေနပါတယ္။ အဆိုးေတြခ်ည္း မႀကံဳရသလို၊ အေကာင္းေတြခ်ည္းလည္း ႀကံဳရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ဟာ ၀ါသနာပါၿပီး စိတ္၀င္စားတဲ့ အလုပ္ဆိုရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္။

စိတ္ဖိစိးမႈေတြ ႀကံဳရရင္ ဆရာမ အေနနဲ႔ ဘယ္လို ေျပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ပါသလဲ သိပါရေစ။

စိတ္ဖိစီးမႈ ရွိတာဟာ တစ္ခုခု အဆင္မေျပလို႔ပါ။ အဲဒီ အဆင္မေျပတာ ေတြကို ေျပေအာင္ ေျဖရွင္းလိုက္ရင္ သက္သာသြားမွာပါ။ အဓိက က စိတ္ဖိစီးမႈေတြ မ်ားမ်ား သယ္ေဆာင္ မထားဖို႔ပါပဲ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကၽြန္မ ေပ်ာ္ေအာင္ ေနျဖစ္တာ မ်ားတယ္။

ဆရာမ အားလပ္ခ်ိန္မွာ ဘာေတြ လုပ္ပါသလဲ။

သီးသန္႔ အားလပ္ခ်ိန္ဆိုတာ မရွိသေလာက္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ အားေနခ်ိန္မွာ ကိုယ္ ၀ယ္စရာ ရွိတာေတြ ထြက္၀ယ္တယ္။ စာဖတ္တယ္။ စာေရးတယ္။ အင္တာနက္သံုးတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သီခ်င္းဆိုျဖစ္တယ္။

ယေန႔ေခတ္ လူငယ္ေတြအေပၚ ဆရာမရဲ႕ အျမင္ကို သိပါရေစလား။

ဒီေန႔ ေခတ္လူငယ္ေတြကို ၾကည္႔ရတာ အားရတဲ့ လူငယ္ေတြ ရွိသလို အားမရတဲ့ လူငယ္ေတြကိုလည္း တစ္ေလွႀကီး ေတြ႔ေနရတယ္။ ဥပမာ ပညာေရး ဆိုပါေတာ့။ အားရ တဲ ့ေက်ာင္းေတြက လူငယ္ေတြရဲ႕ တိုးတက္မႈႏႈန္း၊ အသိဥာဏ္ေတြက အားရစရာေကာင္းၿပီး တခ်ိဳ႕ ကေလးေတြက် တာ၀န္အရ တစ္ႏွစ္ တစ္တန္းသာ ေအာင္လာတယ္။ သူတို႔ေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ထဲ ဘာမွ ပါမလာဘူး။

တစ္ေနရာနဲ႔ တစ္ေနရာ မညီမွ်ဘူး။ ပိုက္ဆံ ရွိတဲ့သူေတြရဲ႕ သား သမီးေတြ ေက်ာင္းေကာင္းမွာ ထားႏိုင္တ့ဲ အတြက္ ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီတယ္။ အေတြးအေခၚေတြကစ ေတာ္ေတာ္ ကြာျခားသြားတယ္။ သင္ရိုးေတြကလည္း ကြာတယ္။ အျပင္မွာပါ အေထာက္အကူျပဳႏိုင္တဲ့ အေရးပါတဲ့ သင္ရိုးေတြ ျဖစ္တာဟာ အားက်စရာပါ။ စာေပဘက္ကို ၾကည္႔မယ္ဆိုရင္လည္း ဒီေန႔ ေခတ္လူငယ္ေတြ ဘာေတြ အဖတ္မ်ားေနသလဲ။ ေပါ့ေပါးပါးပါးန႔ဲ ဖက္ရွင္ေရစီးေၾကာင္းေတြ၊ အခ်စ္၀ထၳဳ၊ ဟာသ၊ သရဲ တေစၧ ေနာက္ စီးေမ်ာသြားၾကၿပီး ေခတ္ရဲ႕ ေတာင္းဆိုမႈ အရ စီစဥ္ထုတ္ေ၀သူေတြကလည္း စီးပြားေရးအရ တြင္က်ယ္စြာနဲ႔ ေစာင္းေပး လုပ္လာၾကတယ္။ လံုးခ်င္းလိုင္းေတြမွာ အမ်ားဆံုးေတြ႔လာရတယ္။ ကေလာင္ကြဲၿပီး စာမူေတြ ခၽြတ္စြတ္တူေနတာေတြ၊ စာဖတ္သူကို လွည္႔စားထားတာေတြကို သိလ်က္နဲ႔ တခ်ိဳ႕ လူငယ္ေတြ အဲဒီထဲမွာ စီးေမ်ာေနၾကေသးတယ္။ တခ်ိဳ႕ လူငယ္ေတြက် ကၽြန္မတို႔ထက္ စာဖတ္အား ေကာင္းလို႔ ခ်ီးက်ဴးရျပန္တယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ လူငယ္ဆိုတာ ေခတ္ တစ္ေခတ္ရဲ႕ လမ္းျပ မ႑ိဳင္ေတြပါပဲ။
ဘယ္ေနရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လူငယ္ပီပိီ အၿမဲ တက္ၾကြၿပီး ျဖစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြေတာ့ တအား ရွိၾကပါရဲ႕။ နည္းလမ္းန႔ဲ စနစ္ေတြ မသိၾကသလိုပဲ။ စနစ္ဇယားေလးနဲ႔ ရပ္တည္ လမ္းညႊန္မႈ ေကာင္းရင္ လူငယ္ေတြ ဒီ့ထက္ တိုးတက္လာမွာပါ။

စာဖတ္သူမ်ားကို ဘာမ်ား အမွာစကား ေျပာခ်င္ပါသလဲ။

စာဖတ္သူမ်ားကို ေျပာခ်င္တာက စာဖတ္တဲ့သူဟာ အမ်ားအလယ္မွာ ပြဲလယ္တင့္ပါတယ္။ စာဖတ္သူရဲ႕ ႏႈတ္မွာ အၿမဲ ေျပာစရာ စကား ရွိေနပါတယ္။ ဘ၀ကို အေကာင္း အဆိုး ခြဲျခားေပးၿပီး အတုယူရမယ့္ လက္တြဲေဖာ္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အျခားႏိုင္ငံေရာက္ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းနဲ႔ ရင္းႏွီးေႏြးေထြးစြာ အႀကံျပဳ ဖို႔လည္း ဖိတ္ေခၚပါတယ္။

အခုလို စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ ေျဖၾကားေပးတဲ့ ဆရာမ ေခ်ာအိမာန္ကို ေလာကအလွမွ မ်ားစြာ ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။

Posted by phonemyinthtan on Friday 27 February 2009 - 10:09:08 |

Comment(s): 0